Pawarta

Dening WANG XIAOYU lan ZHOU JIN | CHINA DAILY | Diperbarui: 2021-07-01 08:02

Organisasi Kesehatan Dunia ngumumakeTiongkok bebas saka malariadina Rebo, memuji "prestasi penting" amarga bisa nyuda kasus tahunan saka 30 yuta dadi nol sajrone 70 taun.

WHO ngendika menawa China wis dadi negara pertama ing wilayah Pasifik Kulon sing ngilangi penyakit sing ditularake nyamuk sajrone luwih saka telung dekade, sawise Australia, Singapura lan Brunei.

"Kasuksesané iku diraih kanthi susah payah lan mung sawisé puluhan taun tumindak sing ditarget lan terus-terusan," ujare Tedros Adhanom Ghebreyesus, direktur jenderal WHO, ing pratelan sing dirilis dina Rebo. "Kanthi woro-woro iki, China gabung karo akeh negara sing nuduhake marang jagad manawa masa depan sing bebas malaria minangka tujuan sing bisa ditindakake."

Malaria iku penyakit sing ditularake liwat gigitan lemut utawa infus getih. Ing taun 2019, udakara 229 yuta kasus dilaporake ing saindenging jagad, nyebabake 409.000 kematian, miturut laporan WHO.

Ing Tiongkok, dikira-kira ana 30 yuta wong sing nandhang sangsara amarga wabah iki saben taun ing taun 1940-an, kanthi tingkat kematian 1 persen. Ing wektu iku, udakara 80 persen distrik lan kabupaten ing saindenging negara lagi berjuang nglawan malaria endemik, ujare Komisi Kesehatan Nasional.

Nalika nganalisis kunci sukses negara kasebut, WHO nemtokake telung faktor: peluncuran rencana asuransi kesehatan dhasar sing njamin kemampuan diagnosis lan perawatan malaria kanggo kabeh wong; kolaborasi multisektor; lan implementasi strategi pengendalian penyakit inovatif sing wis nguatake pengawasan lan penahanan.

Kementerian Luar Negeri ngendika dina Rebo yen ngilangi malaria minangka salah sawijining kontribusi Tiongkok kanggo kemajuan hak asasi manungsa global lan kesehatan manungsa.

Iki kabar apik kanggo Tiongkok lan jagad iki yen negara kasebut diwenehi sertifikasi bebas malaria dening WHO, ujare juru bicara kementerian Wang Wenbin ing konferensi pers saben dina. Partai Komunis Tiongkok lan pamrentah Tiongkok tansah menehi prioritas utama kanggo njaga kesehatan, keamanan, lan kesejahteraan rakyat, ujare.

Tiongkok ora nglaporake infeksi malaria domestik kanggo pisanan ing taun 2017, lan ora ana kasus lokal sing kacathet wiwit kuwi.

Ing wulan November, Tiongkok ngajokake aplikasi sertifikasi bebas malaria menyang WHO. Ing wulan Mei, para ahli sing dikumpulake dening WHO nganakake evaluasi ing provinsi Hubei, Anhui, Yunnan lan Hainan.

Sertifikasi iki diwenehake marang sawijining negara nalika ora ndhaptar infeksi lokal paling ora telung taun berturut-turut lan nduduhake kapasitas kanggo nyegah kemungkinan penularan ing mangsa ngarep. Miturut WHO, patang puluh negara lan wilayah wis diwenehi sertifikat kasebut nganti saiki.

Nanging, Zhou Xiaonong, kepala Institut Penyakit Parasit Nasional Pusat Pengendalian lan Pencegahan Penyakit Tiongkok, ujar manawa Tiongkok isih nyathet udakara 3.000 kasus malaria impor saben taun, lan Anopheles, genus nyamuk sing bisa nyebarake parasit malaria menyang manungsa, isih ana ing sawetara wilayah ing ngendi malaria biyen dadi beban kesehatan masyarakat sing abot.

"Pendekatan paling apik kanggo nggabungake asil eliminasi malaria lan ngilangi risiko sing ditimbulake dening kasus impor yaiku kanthi kerja sama karo negara manca kanggo ngilangi penyakit kasebut sacara global," ujare.

Wiwit taun 2012, Tiongkok wis miwiti program kerjasama karo panguwasa luar negeri kanggo mbantu nglatih dokter pedesaan lan ningkatake kemampuane kanggo ndeteksi lan nambani kasus malaria.

Strategi iki wis nyebabake penurunan tingkat insidensi sing gedhe banget ing wilayah sing paling parah kena penyakit kasebut, ujare Zhou, lan nambahake yen program anti-malaria diarepake bakal diluncurake ing patang negara liyane.

Dheweke nambahake yen luwih akeh upaya kudu ditindakake kanggo promosi produk anti-malaria domestik ing luar negeri, kalebu artemisinin, alat diagnostik, lan jaring sing diobati insektisida.

Wei Xiaoyu, pejabat proyek senior ing Yayasan Bill & Melinda Gates, menehi saran supaya Tiongkok ngembangake luwih akeh bakat kanthi pengalaman langsung ing negara-negara sing kena pengaruh penyakit kasebut, supaya bisa ngerti budaya lan sistem lokal, lan ningkatake kualitase.